Przejdź do treści
BŁYSKAWICZNA WYPRZEDAŻ Katany już w promocji + dodatkowe 10% rabatu z kodem -10% dodatkowo z kodem KATANA10
Do końca:
00d 00g 00m 00s

Kenjutsu — sztuka miecza samurajów

Kenjutsu

Kenjutsu (剣術) to japońska sztuka miecza, jedna z podstawowych dziedzin dawnych sztuk wojennych, czyli bujutsu. W tradycji miecza ważne miejsce zajmują kenjutsu oraz battōjutsu (抜刀術), sztuka dobywania broni. Słowo kenjutsu składa się z ken (剣), oznaczającego miecz, oraz jutsu (術) — sztukę lub technikę. Dziś zasad kenjutsu naucza się w licznych szkołach na całym świecie. Jak jednak zaczęła się jego historia?

Czym jest kenjutsu?

Kenjutsu w Japonii

Kenjutsu obejmuje tradycyjne techniki japońskiej szermierki. Sięga czasów samurajów i feudalnej Japonii, skupiając się na metodach posługiwania się mieczem. Samuraje ćwiczyli je jako część bujutsu, praktycznych umiejętności wojennych. Do treningu wykorzystywano drewniane bokutō lub bokken, a w określonych ćwiczeniach także prawdziwe miecze. Rozwój bambusowych shinai i ochraniaczy umożliwił później prowadzenie bardziej kontaktowych ćwiczeń. W XIX wieku popularność dawnych szkół osłabła wraz ze zniesieniem warstwy samurajskiej i przemianami społecznymi w Japonii. Pod koniec stulecia trening miecza znalazł jednak nowe miejsce między innymi w wojsku i policji.

Klasyczne kenjutsu pozostaje poza Japonią stosunkowo rzadkie. Część dawnych szkół zachowuje ograniczony dostęp do niektórych nauk i tradycję przekazywania szczególnych metod treningowych w ramach własnej linii. Współczesna praktyka kenjutsu przyciąga osoby zainteresowane tradycyjnymi japońskimi sztukami walki, a podstawowym narzędziem ćwiczeń jest często bokken. Elementy treningu miecza bywają również uzupełnieniem dyscyplin skupionych na walce bez broni.

Podstawowa idea kenjutsu

Pochodzenie kenjutsu

Miecz odgrywał ważną rolę w kulturze japońskiej i życiu wojowników. Jest jednym z trzech świętych skarbów cesarskich. Na trzy insygnia władzy cesarskiej składają się zwierciadło, klejnot i miecz, wiązane odpowiednio z mądrością, życzliwością oraz męstwem. Między X a XIV wiekiem na polu bitwy duże znaczenie miały jazda konna i łucznictwo, dlatego sztuka miecza nie zawsze zajmowała pierwsze miejsce. W XVI wieku i później miecz odgrywał coraz istotniejszą rolę w walkach w umocnionych osadach, miastach oraz w pojedynkach. Łatwość noszenia sprawiała, że wojownik miał go przy sobie także we wnętrzach.

Kenjutsu skupia się często na starciu dwóch osób. Obejmuje również sposoby działania przeciw innym rodzajom broni, takim jak yari, naginata czy jō. Tradycyjne techniki kenjutsu miały pomagać szermierzowi radzić sobie z różnymi zagrożeniami, od broni drzewcowej po ataki z większej odległości.

Jak ćwiczy się kenjutsu?

Trening kenjutsu

Istnieje wiele szkół kenjutsu, reprezentujących różne techniki i style. Uczy się w nich między innymi cięć, pchnięć, zasłon, zwodów, a zależnie od tradycji także uderzeń i działań wykonywanych z bliska. Wszystko łączy się z właściwą pracą nóg. Większość technik ćwiczy się w formie kata, czyli ustalonych sekwencji ruchów. Trening wyjaśnia zastosowanie miecza w określonych sytuacjach i warunkach otoczenia. Pozwala poznawać własną broń, możliwości innych rodzajów broni oraz mechanikę ciała. Celem jest zrozumienie reakcji dostępnych w starciu, choć współcześnie ćwiczenia mają przede wszystkim wymiar edukacyjny i tradycyjny.

Duża część pracy z partnerem odbywa się w sposób kontrolowany, bez rzeczywistego trafiania w ciało. Ćwiczący wykonują ataki, odpowiedzi i inne techniki z zachowaniem dystansu oraz zasad ustalonych przez instruktora.

Odkryj wszystkie nasze modele japońskich katan